Βρίσκεστε εδώ:
Ἡ εἴσοδος τοῦ Νέου ἔτους μᾶς βρίσκει ὅλους σοβαρά προβληματισμένους γιά τό μέλλον τῶν οἰκογενειῶν μας, τῆς περιοχῆς μας καί τῆς πατρίδας μας. Γίνεται ἀφορμή καί εὐκαιρία λογοδοσίας καί στοχασμοῦ. Τά γεγονότα πού βιώνουμε εἶναι τό φυσικό ἐπακόλουθο καί ἡ θλιβερή κατάληξη τῆς σταδιακῆς πνευματικῆς ἀλλοτριώσεως τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ.
Οἱ ἄνθρωποι πάντοτε παρανομοῦσαν καί ἁμάρταναν, ποτέ ὅμως ὅπως τώρα. Οἱ σημερινοί ἄνθρωποι ὄχι μόνο ἁμαρτάνουν, ὄχι μόνο ἀπαρνοῦνται τόν Θεό, ἀλλά ξεδιάντροπα καυχῶνται γιά τήν ἁμαρτωλότητα καί τήν ἀρνησιθεΐα τους, προβάλλοντάς τες σάν σωστές καί σύγχρονες ἐπιλογές.
Πάντοτε ὑπῆρχε ἁμαρτία, πάντοτε ὑπῆρχε ἀποστασία ἀπό τόν Θεό, ὅμως ἡ ἐποχή μας εἶναι χειρότερη ἀπό κάθε προηγούμενη. Χλευάζονται καί ἐξυβρίζονται οἱ ἅγιες παραδόσεις τῶν πατέρων μας, ἡ ἐνάρετη ζωή, ἡ ἀμώμητη πίστη μας.Ὅσοι μελέτησαν τή ζωή τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀβίαστα διαπιστώνουν τήν ἰδιαιτερότητα τῆς παράδοσής του. Ἡ παράδοση τοῦ λαοῦ μας εἶναι ἐνσυνείδητα Ὀρθόδοξη καί ἔχει ἕναν βαθύ πνευματικό χαρακτῆρα. Σέ κάθε ἔκφανση τῆς ζωῆς μας, στή νοοτροπία μας, στίς συνήθειές μας, στή
λογοτεχνία μας, κυριαρχεῖ ἡ ἀναζήτηση τῆς πνευματικῆς ἀξίας τῆς ὕπαρξης τοῦ ἀνθρώπου. Γιά τήν παράδοση τοῦ λαοῦ μας καί ἡ ἴδια ἡ ζωή δέν ἔχει ἀξία χωρίς τό πνεῦμα, χωρίς τό πνευματικό ἦθος. Αὐτό ἀποτελεῖ τό κριτήριο τῆς ἀξίας τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καί δραστηριότητας.
|
 |
||||||||||||
 |
 |
||||||||||||
